zaaltje-merlijn-buitenkant-300x276Het was fijn om vorige maand na een hele tijd weer in mijn vertrouwde Zaaltje Merlijn terug te zijn, waar ik sinds 2010 al zo’n vijfentwintig interview-workshops heb gegeven. Vanwege het boekschrijfgebeuren stonden de workshops op een laag pitje, maar nu stomen we door! Na Interviews Schrijven op 20 mei j.l. volgt op vrijdag 1 juli Het Interviewgesprek. Er zijn nog 3 plaatsen beschikbaar.

Het Interviewgesprek is een intensieve trainingsdag voor iedereen die beter wil leren interviewen. Meer de diepte in, sneller tot de kern komen om uiteindelijk een pakkender, scherper, ontroerender verhaal te kunnen schrijven. Goed interviewen is minder moeilijk dan je denkt. Met de juiste voorbereiding en een duidelijk beeld van je eigen rol als interviewer, zodat je de regie houdt en alles durft te vragen wat je wil weten, ben je al een heel eind. Lees verder »

zaaltje-merlijn-buitenkant-300x276Binnenkort kom ik even onder mijn schrijf-steen vandaan om, voor het eerst sinds een jaar, weer een interview-workshop te geven in ‘mijn’ heerlijke Zaaltje Merlijn in Haarlem! Er zijn nog enkele plaatsen!

INTERVIEWEN MET DURF

Ben je journalist of tekstschrijver met een voorliefde voor het interview, en wil je daar eigenlijk meer mee doen? Weten hoe je je materiaal tot een verhaal smeedt dat de lezer van begin tot eind boeit? Want een interessant gesprek leidt niet automatisch tot een goed geschreven interview. Dat vergt schrijfkunst, creativiteit en denkkracht, maar vooral durf. Lees verder »

Pauze

ondertekening-contract-foto-willem

Het afgelopen jaar heb ik met actrice Elisabeth Andersen (95) zo’n veertig gesprekken gevoerd over haar leven, met het doel om daar een boek van te maken. Nog steeds ga ik zoveel mogelijk elke week naar haar toe - het interviewen gaat maar door. Bij elkaar hebben we denk ik al wel honderd uur met elkaar gesproken. Een interview voor de krant duurt twee, hoogstens drie uur, dus je kunt wel zeggen dat dit project voor mij een heel nieuwe dimensie aan het interviewen heeft gegeven.

Als ik geen bevredigend antwoord kreeg op een vraag, kwam ik daar een paar weken later weer op terug, en desnoods een paar maanden later nog eens, totdat er soms opeens wél een antwoord kwam. Ook kon ik dingen die ze verteld had in mijn hoofd laten rijpen, zodat ik kon doorvragen op een manier die nooit gelukt was tijdens een eenmalige sessie. Daarbij komt het vertrouwen dat er groeit na zoveel ontmoetingen, ook iets wat nieuw was voor mij.

Gisteren heb ik bij uitgeverij Balans een contract getekend voor het boek. De bedoeling is dat het over een jaar klaar is; dat betekent dat ik vol aan de bak moet. Omdat een mens niet alles kan doen, zal ik het komende jaar waarschijnlijk weinig tijd vinden om ook nog te bloggen over interviewen. Wie geïnteresseerd is in de vorderingen van mijn boek, volge op de Facebookpagina Hoegaathetmetjeboek? de briefwisseling tussen mij en Elise van der Velde, die bezig is aan haar eerste roman.

Foto: Sarah Wong

Foto: Sarah Wong

Drs P. interviewen en géén opnameapparaat meenemen. Hoe stom kun je zijn? Rob van Vuure biechtte het eerlijk op afgelopen week in zijn column in de hdc-kranten. Hij had een leuk gesprek gehad met Polzer, ergens bij het Concertgebouw, koffie en een sigaar erbij. Maar toen hij er ’s avonds voor ging zitten om er een mooi verhaal van te maken, kwam er niks uit zijn vingers. Aan de aantekeningen in zijn kladblokje had hij niet genoeg; die ‘kenmerkende, archaïsche volzinnen’ vroegen erom heel precies genoteerd te worden. Van Vuure deed het enige juiste: hij vroeg om een herkansing, met recorder.  Lees verder »

hans-metz-moet-vrij

Het resultaat is het enige wat telt, dus ik schaam me nergens voor als interviewer. Ter voorbereiding van een gesprek bel ik soms familie en vrienden als ik denk dat dat nuttig is, maar laatst heb ik me ook tijdens een interview laten bijstaan.

Deze zomer is het vijftig jaar geleden dat Provo ontstond. Naar aanleiding van dat jubileum verschenen dit jaar al een boek (Rebelse jeugd) en een documentaire (Rebelse stad). Hans Metz is een van de kernfiguren van de Provobeweging, maar anders dan mannen als Roel van Duijn en Rob Stolk, was hij geen flamboyante spreker en stond hij minder op de voorgrond. Nu, op zijn 70ste, is hij nog even idealistisch als een halve eeuw geleden, maar ook nog even bescheiden.

Lees verder »

tuschinski-bk-en-ea-groot

Afgelopen maandag mocht ik met de Oude Actrice - aan wier levensverhaal ik werk - mee naar de première van de film De surprise in Tuschinski. Ze heeft er een klein rolletje in als stervende moeder van hoofdpersoon Jacob (Jeroen van Koningsbrugge). Ze had iemand nodig om haar te ondersteunen, want ze is slecht ter been. Haar kinderen waren verhinderd, één oude vriendin die in aanmerking kwam ook, ‘en verder is iedereen dood’. Ik was niet bepaald eerste keus. Lees verder »

foto-1-5

Het is een van de grootste ergernissen van journalisten: geïnterviewden die je inzage in de tekst geeft, en je verhaal vervolgens vol rode strepen retourneren. Of, erger nog: je stuk herschrijven zonder aan te geven wat ze veranderen zodat het een zoekplaatje wordt. Of hele alinea’s erbij schrijven. Lees verder »

albert-verlinde

Mijn interviewobject was Albert Verlinde. Hij had zich bij KWF Kankerbestrijding aangeboden voor een interview, zo begreep ik: zijn vader had kanker. Bovendien had hij een toneelstuk over kanker op de planken gebracht (Als de dood), ook daaruit sprak zijn betrokkenheid bij het onderwerp. Via zijn secretaresse maakte ik een afspraak met hem voor een interview in KWF-magazine Kracht. Lees verder »

bright

Gisteren had ik voor het eerst sinds jaren weer eens last van zenuwen voor een interview. Bright O. Richards is een van oorsprong Liberiaanse acteur en theatermaker, en tegenwoordig vooral bezig met zijn trainingswerk aan jonge asielzoekers. Voor dat laatste kreeg hij onlangs een prijs van het Oranjefonds. Lees verder »

telefoon-150x132

Wanneer kun je een interview telefonisch doen en wanneer niet? De richtlijn die ik zelf hanteer is – heel praktisch en prozaïsch – het aantal woorden dat ik tot mijn beschikking heb. Voor een portretterend interview van duizend woorden of meer loont het de moeite om iemand live te spreken, omdat je dan echt de diepte in moet, en dat is aan de telefoon vaak wat lastiger. Bij een interview van drie- tot vijfhonderd woorden moet je óók doorvragen om een goed verhaal te krijgen, maar uiteindelijk heb je daarbij meestal voldoende aan een of twee treffende anecdotes/sterke quotes/boeiende feiten etc., en dan voldoet de telefoon prima. Efficiency mag best een rol spelen, voor beide partijen. Lees verder »