20171224_191445

Voor veel freelance journalisten is het omgeven met onzekerheid, stress en frustratie: het bedenken en verkopen van artikelideeën. Zelf vind ik het inmiddels (na heus mijn portie gehad te hebben) een van de leukste onderdelen van mijn werk als schrijvend journalist. Na een kwart eeuw freelancen heb ik de do’s en don’ts van het pitchen wel zo’n beetje onder de knie. Wat niet wil zeggen dat al mijn voorstellen gehonoreerd worden (waarover hieronder meer); wel weet ik hoe je je kansen kunt vergroten, én hoe je er plezier in kunt hebben. Vijf tips.

1. Investeer tijd. Pitchen=werken.

Het is weleens voorgekomen dat me op de wc een idee voor een interview te binnen schoot en ik vervolgens - mijn broek dichtritsend - de telefoon pakte en een minuut later de opdracht te pakken had. Maar meestal ben ik voor één pitch minimaal een paar uur bezig met research, en vervolgens met het helder formuleren van een voorstel. Vaak langer. En dan heb ik het over ‘warme acquisitie’, bij bestaande opdrachtgevers dus. Koude acquisitie kost meestal nog meer tijd. Zie het als een investering, die zich waarschijnlijk uitbetaalt.

2. Doe vooraf je huiswerk.

Bij koude acquisitie: verdiep je grondig in het medium waarvoor je wil gaan schrijven, qua inhoud, toon, en vorm. Breng de concurrentie in kaart (dwz de freelance-medewerkers die verbonden zijn aan het medium) en bekijk wat jij daaraan zou kunnen toevoegen. Zo ga ik als 52-jarige niet in het vaarwater zitten van jonge, hippe lifestyle-journalisten, maar richt me op de meer serieuze onderwerpen. En zoek uit, voordat je een idee pitcht, wat er al eerder is geschreven op dit gebied, zowel bij het medium zelf als concurrerende media.

3. Vertrouw erop dat je een kans maakt; goede ideeën zijn bijna overal welkom. Lees verder »

di 23 januari: Het Interviewgesprek

tijd: 9.30-17.30 u

plaats: Haarlem

prijs: 195 euro

deze workshop is vol

do 8 februari: Pitchen bij Redacties van Geschreven Media

tijd: 9.30-17.30 u

plaats: Haarlem

prijs: 180 euro

nog 1 plaats beschikbaar

do 22 februari: Pitchen bij Redacties van Geschreven Media

tijd: 9.30-17.30 u

plaats: Haarlem

prijs: 180 euro

nog drie plaatsen vrij Lees verder »

zaaltje-merlijn-buitenkant-300x276Op dinsdag 23 januari 2018 geef ik weer mijn workshop Het Interviewgesprek, in Zaaltje Merlijn in Haarlem. Iedereen die serieus geïnteresseerd is in interviewen, is welkom. Dus ook als je geen journalist of tekstschrijver bent, maar bijvoorbeeld een fotograaf met schrijfambities, of als je vanuit een andere discipline in de keuken van de journalistieke interviewer wilt kijken. Ik zorg dat de deelnemers niet alleen van mij maar ook van elkaar leren, en dat ze stuk voor stuk, ongeacht hun niveau, aan hun trekken komen.

Het Interviewgesprek is een intensieve trainingsdag met als doel: meer de diepte in, sneller tot de kern komen om uiteindelijk een pakkender, scherper, ontroerender verhaal te kunnen schrijven. Goed interviewen is minder moeilijk dan je denkt. Met de juiste voorbereiding en een duidelijk beeld van je eigen rol als interviewer, zodat je de regie houdt en alles durft te vragen wat je wil weten, ben je al een heel eind. Lees verder »

Pauze

ondertekening-contract-foto-willem

Het afgelopen jaar heb ik met actrice Elisabeth Andersen (95) zo’n veertig gesprekken gevoerd over haar leven, met het doel om daar een boek van te maken. Nog steeds ga ik zoveel mogelijk elke week naar haar toe - het interviewen gaat maar door. Bij elkaar hebben we denk ik al wel honderd uur met elkaar gesproken. Een interview voor de krant duurt twee, hoogstens drie uur, dus je kunt wel zeggen dat dit project voor mij een heel nieuwe dimensie aan het interviewen heeft gegeven.

Als ik geen bevredigend antwoord kreeg op een vraag, kwam ik daar een paar weken later weer op terug, en desnoods een paar maanden later nog eens, totdat er soms opeens wél een antwoord kwam. Ook kon ik dingen die ze verteld had in mijn hoofd laten rijpen, zodat ik kon doorvragen op een manier die nooit gelukt was tijdens een eenmalige sessie. Daarbij komt het vertrouwen dat er groeit na zoveel ontmoetingen, ook iets wat nieuw was voor mij.

Gisteren heb ik bij uitgeverij Balans een contract getekend voor het boek. De bedoeling is dat het over een jaar klaar is; dat betekent dat ik vol aan de bak moet. Omdat een mens niet alles kan doen, zal ik het komende jaar waarschijnlijk weinig tijd vinden om ook nog te bloggen over interviewen. Wie geïnteresseerd is in de vorderingen van mijn boek, volge op de Facebookpagina Hoegaathetmetjeboek? de briefwisseling tussen mij en Elise van der Velde, die bezig is aan haar eerste roman.

Foto: Sarah Wong

Foto: Sarah Wong

Drs P. interviewen en géén opnameapparaat meenemen. Hoe stom kun je zijn? Rob van Vuure biechtte het eerlijk op afgelopen week in zijn column in de hdc-kranten. Hij had een leuk gesprek gehad met Polzer, ergens bij het Concertgebouw, koffie en een sigaar erbij. Maar toen hij er ’s avonds voor ging zitten om er een mooi verhaal van te maken, kwam er niks uit zijn vingers. Aan de aantekeningen in zijn kladblokje had hij niet genoeg; die ‘kenmerkende, archaïsche volzinnen’ vroegen erom heel precies genoteerd te worden. Van Vuure deed het enige juiste: hij vroeg om een herkansing, met recorder.  Lees verder »

hans-metz-moet-vrij

Het resultaat is het enige wat telt, dus ik schaam me nergens voor als interviewer. Ter voorbereiding van een gesprek bel ik soms familie en vrienden als ik denk dat dat nuttig is, maar laatst heb ik me ook tijdens een interview laten bijstaan.

Deze zomer is het vijftig jaar geleden dat Provo ontstond. Naar aanleiding van dat jubileum verschenen dit jaar al een boek (Rebelse jeugd) en een documentaire (Rebelse stad). Hans Metz is een van de kernfiguren van de Provobeweging, maar anders dan mannen als Roel van Duijn en Rob Stolk, was hij geen flamboyante spreker en stond hij minder op de voorgrond. Nu, op zijn 70ste, is hij nog even idealistisch als een halve eeuw geleden, maar ook nog even bescheiden.

Lees verder »

tuschinski-bk-en-ea-groot

Afgelopen maandag mocht ik met de Oude Actrice - aan wier levensverhaal ik werk - mee naar de première van de film De surprise in Tuschinski. Ze heeft er een klein rolletje in als stervende moeder van hoofdpersoon Jacob (Jeroen van Koningsbrugge). Ze had iemand nodig om haar te ondersteunen, want ze is slecht ter been. Haar kinderen waren verhinderd, één oude vriendin die in aanmerking kwam ook, ‘en verder is iedereen dood’. Ik was niet bepaald eerste keus. Lees verder »

foto-1-5

Het is een van de grootste ergernissen van journalisten: geïnterviewden die je inzage in de tekst geeft, en je verhaal vervolgens vol rode strepen retourneren. Of, erger nog: je stuk herschrijven zonder aan te geven wat ze veranderen zodat het een zoekplaatje wordt. Of hele alinea’s erbij schrijven. Lees verder »

albert-verlinde

Mijn interviewobject was Albert Verlinde. Hij had zich bij KWF Kankerbestrijding aangeboden voor een interview, zo begreep ik: zijn vader had kanker. Bovendien had hij een toneelstuk over kanker op de planken gebracht (Als de dood), ook daaruit sprak zijn betrokkenheid bij het onderwerp. Via zijn secretaresse maakte ik een afspraak met hem voor een interview in KWF-magazine Kracht. Lees verder »

bright

Gisteren had ik voor het eerst sinds jaren weer eens last van zenuwen voor een interview. Bright O. Richards is een van oorsprong Liberiaanse acteur en theatermaker, en tegenwoordig vooral bezig met zijn trainingswerk aan jonge asielzoekers. Voor dat laatste kreeg hij onlangs een prijs van het Oranjefonds. Lees verder »