woordweb zoals ik na ieder interview maak voor ik ga schrijven

woordweb zoals ik na ieder interview maak voor ik ga schrijven

‘Maak gebruik van je eigen persoonlijkheid’ luidt het zesde gebod van mijn Tien Geboden van het Interviewen. ‘Speel geen rol, maar maak gebruik van je hoogsteigen gereedschap. Charme, humor, intelligentie enz.’

Gisteren, op het jaarlijkse evenement van Tekstnet, de beroepsvereniging van tekstschrijvers, waar ik twee workshops mocht geven, vroeg iemand: ‘Wat is jóuw persoonlijke gereedschap? Wat denk je dat jou een goede interviewer maakt?’ Lees verder »

20180512_155213

Een van mijn ambities in het leven is om een timemanagementgoeroe te worden. Nu ik ook officieel trainingen geef in beter omgaan met tijd, zal ik zo nu en dan wat van mijn eigen issues met jullie delen.

Vorig weekend merkte ik dat ik ertegenop zag om de werkweek te beginnen. Vooral op maandag komen er altijd veel mails en telefoontjes binnen, terwijl ik een schrijfdag gepland had. Me helemaal afsluiten is niet echt een optie, want vaak gaat het om noodzakelijke communicatie over lopende of nieuwe opdrachten. Lees verder »

Foto: Maike Jeuken

Foto: Maike Jeuken

Aan mij dan he.

Dit zijn ze. En ik geef de antwoorden erbij.

1. Kan ik een idee aan meerdere media tegelijk aanbieden?

Ja, maar waarom zou je eigenlijk? Tenzij er haast bij is omdat het om een vette primeur gaat, kun je beter één krant/magazine/ kiezen en daar je voorstel zorgvuldig op toesnijden. Bij een nee/geen gehoor ga je verder kijken.

2. Wat is het beste: één voorstel aanbieden, of meerdere tegelijk?

Beter 1 keigoed idee dan een rits losse flodders. Twee of drie ideeën tegelijk kan natuurlijk, mits ze allemaal goed doordacht en uitgewerkt zijn. (Ik heb een hoofdredacteur ooit horen zeggen: ‘bij meerdere voorstellen is het moeilijker om ze allemaal af te wijzen’…) Lees verder »

Productiever werken, met meer plezier en minder stress? Speciaal voor freelance journalisten en andere vrije schrijvers die hun tijd slimmer willen gebruiken heb ik een korte, maar zeer efficiënte cursus Timemanagement ontwikkeld. Dinsdag 22 mei geef ik ‘m voor het eerst, in het Van Deysselhuis in Amsterdam, onder auspiciën van de Auteursbond. Ook toegankelijk voor niet-leden. Meer info: Timemanagement voor freelance journalisten en andere vrije schrijvers

Op vrijdag 25 mei geef ik - bij mij thuis in Haarlem - weer mijn workshop Het Interviewgesprek. Bedoeld voor iedereen die serieus geïnteresseerd is in interviewen. Dus ook als je geen journalist of tekstschrijver bent, maar bijvoorbeeld een fotograaf met schrijfambities, of als je vanuit een andere discipline in de keuken van de journalistieke interviewer wilt kijken, ben je welkom. Ik zorg dat de deelnemers niet alleen van mij maar ook van elkaar leren, en dat ze stuk voor stuk, ongeacht hun niveau, aan hun trekken komen. Meer info: Interviewen met Durf

zaaltje-merlijn-buitenkant-300x276Op vrijdag 25 mei 2018 geef ik in Haarlem weer mijn workshop Het Interviewgesprek. Iedereen die serieus geïnteresseerd is in interviewen, is welkom. Dus ook als je geen journalist of tekstschrijver bent, maar bijvoorbeeld een fotograaf met schrijfambities, of als je vanuit een andere discipline in de keuken van de journalistieke interviewer wilt kijken. Ik zorg dat de deelnemers niet alleen van mij maar ook van elkaar leren, en dat ze stuk voor stuk, ongeacht hun niveau, aan hun trekken komen.

Het Interviewgesprek is een intensieve trainingsdag met als doel: meer de diepte in, sneller tot de kern komen om uiteindelijk een pakkender, scherper, ontroerender verhaal te kunnen schrijven. Goed interviewen is minder moeilijk dan je denkt. Met de juiste voorbereiding en een duidelijk beeld van je eigen rol als interviewer, zodat je de regie houdt en alles durft te vragen wat je wil weten, ben je al een heel eind. Lees verder »

Ik was nooit zo van de egojournalistiek. Niet uit principe, maar ik schreef gewoon liever over anderen dan over mezelf. Maar nu ik de frustratie over mijn mislukte pogingen om Turks te leren succesvol van me heb afgeschreven, heb ik toch echt de journalistiek als zelfhulpmethode ontdekt.

Dankzij mijn gesprekken met taalwetenschapper Nel de Jong, taaljournalist Gaston Dorren en ervaringsdeskundige Lilian Kuerten weet ik eindelijk waarom ik de mist inging met dat Turks, ondanks mijn ruime talenachtergrond. Unfinished business opgeruimd, heerlijk! Geïnspireerd door al mijn nieuw verworven kennis over het leren van vreemde talen, ben ik begonnen met het bijspijkeren van mijn Frans, volkomen ontspannen en relaxed  . Alors, on danse 

Deze week stond het verhaal in NRC.

20171224_191445

Voor veel freelance journalisten is het omgeven met onzekerheid, stress en frustratie: het bedenken en verkopen van artikelideeën. Zelf vind ik het inmiddels (na heus mijn portie gehad te hebben) een van de leukste onderdelen van mijn werk als schrijvend journalist. Na een kwart eeuw freelancen heb ik de do’s en don’ts van het pitchen wel zo’n beetje onder de knie. Wat niet wil zeggen dat al mijn voorstellen gehonoreerd worden (waarover hieronder meer); wel weet ik hoe je je kansen kunt vergroten, én hoe je er plezier in kunt hebben. Vijf tips.

1. Investeer tijd. Pitchen=werken.

Het is weleens voorgekomen dat me op de wc een idee voor een interview te binnen schoot en ik vervolgens - mijn broek dichtritsend - de telefoon pakte en een minuut later de opdracht te pakken had. Maar meestal ben ik voor één pitch minimaal een paar uur bezig met research, en vervolgens met het helder formuleren van een voorstel. Vaak langer. En dan heb ik het over ‘warme acquisitie’, bij bestaande opdrachtgevers dus. Koude acquisitie kost meestal nog meer tijd. Zie het als een investering, die zich waarschijnlijk uitbetaalt.

2. Doe vooraf je huiswerk.

Bij koude acquisitie: verdiep je grondig in het medium waarvoor je wil gaan schrijven, qua inhoud, toon, en vorm. Breng de concurrentie in kaart (dwz de freelance-medewerkers die verbonden zijn aan het medium) en bekijk wat jij daaraan zou kunnen toevoegen. Zo ga ik als 52-jarige niet in het vaarwater zitten van jonge, hippe lifestyle-journalisten, maar richt me op de meer serieuze onderwerpen. En zoek uit, voordat je een idee pitcht, wat er al eerder is geschreven op dit gebied, zowel bij het medium zelf als concurrerende media.

3. Vertrouw erop dat je een kans maakt; goede ideeën zijn bijna overal welkom. Lees verder »

Lees verder »

Pauze

ondertekening-contract-foto-willem

Het afgelopen jaar heb ik met actrice Elisabeth Andersen (95) zo’n veertig gesprekken gevoerd over haar leven, met het doel om daar een boek van te maken. Nog steeds ga ik zoveel mogelijk elke week naar haar toe - het interviewen gaat maar door. Bij elkaar hebben we denk ik al wel honderd uur met elkaar gesproken. Een interview voor de krant duurt twee, hoogstens drie uur, dus je kunt wel zeggen dat dit project voor mij een heel nieuwe dimensie aan het interviewen heeft gegeven.

Als ik geen bevredigend antwoord kreeg op een vraag, kwam ik daar een paar weken later weer op terug, en desnoods een paar maanden later nog eens, totdat er soms opeens wél een antwoord kwam. Ook kon ik dingen die ze verteld had in mijn hoofd laten rijpen, zodat ik kon doorvragen op een manier die nooit gelukt was tijdens een eenmalige sessie. Daarbij komt het vertrouwen dat er groeit na zoveel ontmoetingen, ook iets wat nieuw was voor mij.

Gisteren heb ik bij uitgeverij Balans een contract getekend voor het boek. De bedoeling is dat het over een jaar klaar is; dat betekent dat ik vol aan de bak moet. Omdat een mens niet alles kan doen, zal ik het komende jaar waarschijnlijk weinig tijd vinden om ook nog te bloggen over interviewen. Wie geïnteresseerd is in de vorderingen van mijn boek, volge op de Facebookpagina Hoegaathetmetjeboek? de briefwisseling tussen mij en Elise van der Velde, die bezig is aan haar eerste roman.

Foto: Sarah Wong

Foto: Sarah Wong

Drs P. interviewen en géén opnameapparaat meenemen. Hoe stom kun je zijn? Rob van Vuure biechtte het eerlijk op afgelopen week in zijn column in de hdc-kranten. Hij had een leuk gesprek gehad met Polzer, ergens bij het Concertgebouw, koffie en een sigaar erbij. Maar toen hij er ’s avonds voor ging zitten om er een mooi verhaal van te maken, kwam er niks uit zijn vingers. Aan de aantekeningen in zijn kladblokje had hij niet genoeg; die ‘kenmerkende, archaïsche volzinnen’ vroegen erom heel precies genoteerd te worden. Van Vuure deed het enige juiste: hij vroeg om een herkansing, met recorder.  Lees verder »