Dit is helaas een fictie. de kinderrechter moest bij de herziening Wjz 1995 al in zijn beschikking concreet specificeren op grond waarvan de OTS werd opgelegd zodat ouders en kinderen precies wisten wanneer deze kon worden opgeheven Nota kosto (1990) p67 en kamerstukken II, 1992-1993, 23 003, nr.4 (VV), p. 10-15. Helaas bleek al uit de evaluatie Wjz 2002 dat de kinderrechters dit nog steeds niet deden en thans, zo blijkt uit de praktijk, dit ook heden ten dage nog niet doen.

Hiermee wordt er zwaar getornd aan de rechtsbescherming van de minderjarige alsmede die van de ouders, waardoor de hulpverlening de OTS jaarlijks eenvoudigweg kan verlengen zonder at dit leidt tot de hulpverlening die de minderjarige nodig heeft zie ook kritiek van de Raad van State. De inbreuk die wordt gepleegd op de persoonlijke levenssfeer is daarmee groter dan die zou zijn geweest indien betrokkenen precies wisten wat er aan scheelde en daar dan ook aan zouden kunnen werken. de praktijk wijst uit dat bij vele OTS uitvoeringen, vele doelen jaarlijks terugkeren zonder dat er klaarblijkelijk aan is gewerkt. Als tegenhanger krijgen ouders die AWBZ zorg aanvragen geen hogere klasse toegewezen als een specifiek doel in het tweede jaar van een aanvraag wordt genoemd. Uitzondering is als er een heel minutieus verslag wordt overlegd waaruit exact blijkt wat er wel en niet is gedaan.

Over de toepassing van een OTS zoals Dhr Sprokkereef dit toelicht. Uit de verschillende uitzendingen over Bureau jeugdzorg is reeds gebleken dat in Nederland de OTS maar zeker ook de uithuisplaatsing te pas en te onpas worden geïndiceerd en aangevraagd terwijl nog niet eens de andere middelen zijn geprobeerd. We horen de minister roepen dat er meer eigen kracht conferenties moeten plaatsvinden maar er is geen bureau of raad voor de kinderbescherming die dit aangeeft alvorens een OTS/UHP te verzoeken. in tegendeel er worden zelfs VOTS/VUHPs aangevraagd. Ook zie je dat bij een foute beslissing de instanties deze fout niet meer toe willen geven of er maar om heen draaien.

De deltamethode die wordt geïntroduceerd is ook een farce nu daarmee onkundige mensen met risico-inventarislijstjes op pad worden gestuurd. Uit een van die lijstjes bleek dat een OTS moet worden aangevraagd als er twee vinkjes op ja werden ingevuld. Door deze bevoegdheid te verruimen zal dit fenomeen alleen nog maar erger worden en zal de rechtspositie die in de afgelopen 5 jaar al behoorlijk is verdwenen nog meer verdwijnen. Dit blijkt al uit folders van de Raad en Bjz. U moet meewerken.

Van schriftelijke aanwijzingen wordt nauwelijks gebruik gemaakt en alles gaat mondeling zodat het later eenvoudigweg ontkent kan worden. De rechters toetsen de besluiten van de Raad en Bjz niet en blijven het liefst zo lang mogelijk anoniem. het is volstrekt onduidelijk waarom ouders de naam van de behandelend kinderrechter niet krijgen in de uitnodiging voor een zitting. Is dit omdat zij veelvuldig overleg hebben met de raad en Bjz? De rapportages van jeugdzorg en van de raad voor de kinderbescherming zijn ronduit slecht te noemen omdat zij niet zijn gebaseerd op feitelijkheden maar op basis van suggestie. Deze suggestie wordt gevoed door de contactjournalen die de voogden en raadsmedewerkers invullen op kantoor zonder dat de ouders en kinderen zien wat er is geschreven. Als deze worden opgevraagd en ze verkregen zijn blijkt dat vele contacten onjuist zijn en suggestief zijn verwoord. Het is ook al een prestatie om deze zo maar te krijgen.

Ik pleit dan ook voor een snelle invoering van het comden model waarbij de hulp in de thuissituatie plaatsvindt in plaats van in een instelling of gevangenis. Deze methode is open en eerlijk en resulteert (als je deze volledig overneemt en niet op de Nederlandse roomser als de paus manier half) in een vermindering van OTS en UHP’s. Er zullen dan wel meer FFT of MFT therapeuten moeten komen in plaats van meer gesloten instellingen voor jeugdzorg.