Brutale opsodemieter

tuschinski-bk-en-ea-groot

Afgelopen maandag mocht ik met de Oude Actrice - aan wier levensverhaal ik werk - mee naar de première van de film De surprise in Tuschinski. Ze heeft er een klein rolletje in als stervende moeder van hoofdpersoon Jacob (Jeroen van Koningsbrugge). Ze had iemand nodig om haar te ondersteunen, want ze is slecht ter been. Haar kinderen waren verhinderd, één oude vriendin die in aanmerking kwam ook, ‘en verder is iedereen dood’. Ik was niet bepaald eerste keus.

‘Kleed je netjes aan en steek je haar op,’ beval ze. Kleren zijn altijd belangrijk geweest voor haar, en ik denk dat ze bang was dat ik uit de toon zou vallen. ‘Veel journalistes zijn net wilde katten,’ zei ze laatst. ‘Neem Elsbeth Etty, dat háár! En Bibeb, die zag er ook niet uit.’ De donkerblauwe jurk die ik kocht voor mijn vaders 80ste verjaardag leek me wel ‘netjes’. Toch trok ze een paar keer mijn rok naar beneden terwijl ze naast me zat in de loge.

In de loge voor ons zat Pierre Bokma. De rol waarmee hij doorbrak was (in 1983) die van David in het toneelstuk De nacht, de moeder van de dag van Lars Norén. De Oude Actrice speelde toen zijn moeder. Sindsdien noemt hij haar ‘mama’. Zodra hij haar zag zitten in Tuschinski, stoof hij op haar af, omhelsde haar onstuimig en riep luid: ‘La Mama!’

‘Zit jij ook in de film?’ vroeg ze aan Bokma.

‘Ja, ik ben een van de highlights,’ antwoordde hij.

Ze knikte en vroeg even later aan mij: ‘Wat zei hij nou?’

Ik: ‘Dat hij een van de highlights was.’

Zij: ‘Zei hij dat echt? Wat een brutale opsodemieter!’

Het was een bijzondere avond. Ik genoot van de film (jammer dat Volkskrant en NRC hem allebei maar 3 sterren gaven) en van het feit dat ik mijn Oude Actrice omringd zag door goede oude collega’s (o.a. Jan Decleir) die haar hun respect kwamen betuigen. Sommige waren volgens mij verbaasd dat ze nog leefde :-)

Bij het afscheid bromde ze: ‘Je ziet er mooi uit hoor. Dat zag ik meteen.’