freelancen

Je bekijkt nu het archief van de rubriek freelancen.

telefoon-150x132

Wanneer kun je een interview telefonisch doen en wanneer niet? De richtlijn die ik zelf hanteer is – heel praktisch en prozaïsch – het aantal woorden dat ik tot mijn beschikking heb. Voor een portretterend interview van duizend woorden of meer loont het de moeite om iemand live te spreken, omdat je dan echt de diepte in moet, en dat is aan de telefoon vaak wat lastiger. Bij een interview van drie- tot vijfhonderd woorden moet je óók doorvragen om een goed verhaal te krijgen, maar uiteindelijk heb je daarbij meestal voldoende aan een of twee treffende anecdotes/sterke quotes/boeiende feiten etc., en dan voldoet de telefoon prima. Efficiency mag best een rol spelen, voor beide partijen. Lees verder »

foto-19

Nog even over de Conferentie Verhalende Journalistiek. Wat mij net als voorgaande jaren opviel, is dat gerenommeerde Amerikaanse collega’s zo vaak benadrukken hoe belangrijk het is om als journalist onderwerpen te kiezen die dicht bij jezelf staan. Evelio Contreras van CNN spoorde zijn publiek aan om na te denken waarom bepaalde verhalen je interesseren en waarom. Hij gaat met zijn camera bij voorkeur zijn nieuwsgierige neus achterna, vaak in het gebied waar hij vandaan komt, de grens tussen Texas en Mexico. Voor Sonia Nazario van de LA Times was het al vroeg vanzelfsprekend dat zij, die als kind het junta-bewind in Argentinië ontvluchtte, haar leven lang zou schrijven over mensen in de marge van de samenleving. Eerder schreef ik al over Alan Cullison, Moskou-correspondent van de Wall Street Journal. Opgegroeid met een schizofrene moeder raakte hij geïntrigeerd door het begrip ‘gekte’, en de grens tussen gekte en anti-sociaal gedrag. Die fascinatie bracht hem ertoe om als verslaggever vele weken in gevangenissen door te brengen. Lees verder »

brillenDat was wel even schrikken gisterenmorgen, toen ik in de Volkskrant Bert Wagendorps ontluisterende relaas over Martin Bril las. Bril is toch altijd wel een begrip geweest hier thuis. Zo spoort mijn echtgenoot mij, als ik aan het schrijven van een reportage begin, weleens aan om te ‘Martin Brillen’, waarmee hij bedoelt dat ik zo droog mogelijk moet opschrijven wat ik heb waargenomen. Precies zoals Bril zo knap deed in zijn columns. Nu blijkt - onder meer - dat hij grof geld verdiende door in die columns automerken en dergelijke te noemen. Tsjongejonge. Lees verder »

Zelden heb ik heimwee naar de tijd waarin ik begon als journalist, halverwege de jaren negentig. Vooral omdat ik enorm onzeker was, tegen redacteuren en ervaren freelance-collega’s opkeek alsof het halfgoden waren en me door het minste of geringste uit het veld liet slaan.

Journalisten die nu beginnen als freelancer hebben het nog veel moeilijker. Ik vraag me af of ik het in die begintijd had volgehouden als ik net als nu voortdurend met eigen artikelideeën had moeten komen. Natuurlijk bedacht ik vroeger óók zelf verhalen, maar net zo vaak werd ik gewoon gevraagd. Of - ik schreef het al eerder - ik belde een redactie met een vaag idee, dat ik prompt kon uitvoeren.

Lees verder »

Mislukt

Age

Age zingt 'Het zal je kind maar wezen'

Nooit eerder had ik, op wat tweets na, geschreven over mijn gehandicapte kind. Anders dan collega’s als Annemarie Haverkamp, Sanne Kloosterboer en mijn vriendin Elise van der Velde kon ik kennelijk de woorden niet vinden, of misschien had ik er gewoon geen behoefte aan. Daar komt bij dat onze zoon Age (bijna 16) lang niet zo erg gehandicapt is als Job, Yaël en Ties.  Het schoolse leren gaat hem moeilijk af en ook in andere dingen is hij trager dan de meeste kinderen; het reguliere onderwijs was niet voor hem weggelegd. Kortom: een zorgenkind van jongsaf aan, maar niet zo een dat bij de geboorte de wereld van zijn ouders op zijn kop zette. Lees verder »

Ex-genoten

Een van de zegeningen van afgelopen werkjaar was de samenwerking met collega Renate van der Zee. In het voorjaar vroeg NRC Handelsblad ons om samen een wekelijkse interviewrubriek op ons te nemen, ‘Thuis&’, waarin publieke personen vertellen over hoe hun jeugd hen gevormd heeft tot wie ze nu zijn. We hadden er veel plezier in, en voor zo ver wij begrepen hebben de lezers ook. Toen het katern Mens& ophield, en daarmee de rubriek, volgde in de bijlage Lux de zomerserie ‘Tienertoer’: schrijvers en kunstenaars vertellen over hun eerste vakantie zonder ouders.

Hoewel de samenwerking vooral logistiek van aard is, maakt die het werk oneindig licht. We grijpen het technisch overleg geregeld aan om over het vak te filosoferen, plezier te maken en een glas rosé te drinken. Collega’s als zij (gelukkig heb ik er flink wat) zijn onmisbaar in het leven van een freelance journalist. Lees verder »

smiley-manisch-positief

Freelance journalisten klagen graag en veel. Over opdrachtgevers die niet reageren op artikelvoorstellen, over te lage tarieven, over de slechte markt, over de kwaliteit van de journalistiek in het algemeen. Heel nuttig dat klagen, soms, even, in kleine kring. En terecht ook, soms. Maar blijven hangen in negativiteit is, in mijn ogen, dodelijk. Bijna letterlijk, arbeidstechnisch gezien. Lees verder »

‘Nu begrijp ik waarom ik nooit geslaagd ben als freelancer,’ zei een vriend naar aanleiding van mijn vorige blogje. (Hij heeft alweer jaren naar tevredenheid een vaste baan.) Het is waar, de een is er voor in de wieg gelegd, voor freelancen, de ander doet het noodgedwongen. Die laatste groep groeit, en de freelance journalistiek is een vechtmarkt geworden. Veel collega’s hebben moeite om een plek te veroveren of te behouden. Ook ervaren freelancers worden soms moe om zichzelf altijd maar weer te moeten bewijzen. Ik ook, maar dat duurt nooit lang. In de loop van de jaren heb ik allerlei mechanismen ontwikkeld om niet bij de pakken neer te zitten bij tegenslag en het overgrote deel van de tijd lol te hebben in mijn werk, en er ook nog een gezin van te kunnen onderhouden (vegetarisch, en zonder auto, maar toch). Ik deel mijn ervaringen graag op Twitter en Facebook en irl, in de kroeg en als bestuurslid van de FreeLancers Associatie. Maar nu is er ook een workshop! De Gelukkige Freelancer!