Turken in Haarlem

Je bekijkt nu het archief van de rubriek Turken in Haarlem.

Foto: L. Bakker

Selimiye-moskee / Foto: L. Bakker

Een zondagmiddag lang was ik te gast in de Selimiye-moskee in Haarlem, voor een verhaal over de educatieve en culturele activiteiten die daar worden georganiseerd. En dat is niet mis. De moskee heeft niet alleen een buurthuisfunctie voor de Turkse (hang)jeugd - die kan er tafelvoetballen, computeren en sporten - maar biedt ook een vangnet voor kinderen en jongeren die op school dreigen vast te lopen. Een groep vrijwilligers - Turkse scholieren en studenten -  runt een aantal huiswerkklassen, licht ouders voor over hoe ze hun kinderen beter kunnen begeleiden, en houdt indien nodig contact met school. Geweldig, deze opvang en ondersteuning in eigen kring. Want hartstikke nodig. Turkse ouders laten het er, om allerlei redenen, nogal eens bij zitten.  Lees verder »

Dankzij een boekproject over Turkse immigranten breidt mijn kring van Turkse kennissen zich de laatste maanden gestaag uit. Een van hen is Mustafa. Op zijn dertiende kwam hij naar Nederland. In zijn jonge jaren was hij een linkse radicaal, inmiddels is hij links-liberaal. Hij gelooft niet in God, tenminste niet op de traditionele manier, vertelde hij me laatst. Hij voelt zich zeer thuis bij de alevieten. Alevieten hoeven niks, volgens Mustafa. Ze hoeven niet te bidden, niet te vasten, ze hoeven niet naar Mekka. Vrijheid, blijheid. De vrouwen dragen geen hoofddoek, ze zijn gelijk aan de mannen. Anders dan bij de traditionele moslims zitten de mannen en de vrouwen gewoon bij elkaar tijdens feesten e.d. Moederdag vieren ze elk jaar met muziek, gedichten, zang en dans. Ik vroeg of ik mocht komen, ik was nieuwsgierig geraakt naar dat clubje waar Mustafa altijd met zoveel warmte over sprak. Kon ik er meteen voor het Haarlems Dagblad een stukje over schrijven. Hoeveel mensen zouden weten dat een flink deel (ongeveer een kwart) van de Turkse moslims in Nederland eigenlijk gewoon hetzelfde is als wij?  Lees verder »