wwwyeniresimcom_-_mzik_aletleri_-_saz_resimleriVandaag stemmen de Turken per referendum over een reeks voorgestelde grondwetswijzigingen. De Ja/Nee-campagne houdt het land al weken in zijn greep. Zonder in te gaan op de ins en outs van die grondwetswijzigingen – dat kunnen anderen veel beter, zoals Turkije-correspondent Fréderike Geerdink (zie haar blog www.journalistinturkije.nl) – wil ik het wel even hebben over de Alevieten.

De Alevieten zijn een progressieve religieuze minderheidsgroep in Turkije, die eeuwenlang is gediscrimineerd, en bij tijden onderdrukt en vervolgd. In 1993 nog werden bij een aanslag op een hotel in Sivaş 33 Alevieten gedood. Sinds enige tijd komt er langzaam verbetering in hun positie, maar nog altijd hebben ze het gevoel als tweederangsburgers te worden behandeld. De voorgestelde grondwetswijzigingen zullen daar geen of veel te weinig verandering in brengen, denken de 20 miljoen Alevieten in Turkije, en daarom zijn ze tegen.

Niet alleen in Turkije is ongeveer een kwart van de bevolking Aleviet, ook in Nederland bestaat de Turkse gemeenschap voor een kleine 25 procent uit Alevieten: zo’n 85 duizend. Toch weten weinig mensen van hun bestaan. En dat terwijl ze zo’n prachtig tegenwicht bieden aan de conservatieve, vrouwonvriendelijke, bekrompen moslims die de laatste jaren de beeldvorming over de islam bepalen. Vandaar dat ik al een tijdje het plan had om iets te schrijven over Alevieten in Nederland. Het is uiteindelijk een interview geworden met Can Aydoğdu, een jonge Aleviet uit Hoofddorp. Een paar weken geleden stond het in nrc.next. Het is hier te lezen.