foto-61

Vaste lezers van mijn blog weten het onderhand wel: vragen staat vrij, mits je oprecht geïnteresseerd bent in het antwoord. Je krijgt zelden spijt als je een vraag stelt, wel als je dat niet doet. Domme vragen bestaan niet. Vraag dóór, want dan pas krijg je de interessante antwoorden. Laat je niet intimideren. Het zijn de mantra’s van het interviewen, die ik als docent probeer over te brengen. Het leuke van die mantra’s (tijdens mijn workshops heten ze de Tien Geboden van het Interviewen), is dat ze bijna één op één in het gewone leven toepasbaar zijn.

Dat realiseerde ik me toen een deelnemer van mijn allereerste workshop, Elise van der Velde, vertelde dat ze sinds die workshop meer lef heeft om arrogante medisch specialisten van haar spastische zoon het hoofd te bieden.  Ze durft meer vragen te stellen, en laat zich niet meer zo snel met een kluitje in het riet sturen. Zo bracht Elise mij op het idee van een Spoedcursus Vragen stellen, toen nrc.next mij verzocht om een bijdrage te leveren aan die rubriek. Dat is alweer even geleden, maar nu zijn deze Spoedcursussen gebundeld in Ik zou úren met je willen praten maar… (oké, dat is ook alweer even geleden, maar ik had het hier nog niet gemeld). Ik zal toch mijn tandarts eens vertellen dat ze zo grappig vereeuwigd is door Paul Steenhuis.