antillianenresized200x0Zo’n twintig jaar werk ik nu voor kranten en andere nieuwsmedia. De eerste jaren als vertaler van (voornamelijk) opiniestukken, later ging ik zelf schrijven (heerlijk, je eigen woorden kunnen kiezen!): reportages, achtergrondartikelen en interviews. Alle genres zo’n beetje dus, en van begin af aan schreef ik bovendien over veel verschillende onderwerpen. Dus ik voelde me eigenlijk altijd wel een allround-journalist. Ten onrechte, weet ik sinds een tijdje.

Want waar had ik mij, om uiteenlopende redenen, nooit aan gewaagd? Juist, nieuwsartikelen. En nieuws is de basis, de raison d’etre van de journalistiek. Daarom vind ik het zo boeiend en leuk om me op m’n oude dag (ahum) ineens met actualiteit bezig te houden. Ongeveer een jaar geleden meldde ik me als freelance medewerker bij Binnenlands Bestuur; aanvankelijk schreef ik  alleen reportages en achtergrondartikelen, sinds een paar maanden ook nieuwsstukken en -stukjes.

Het is een vak apart, nieuwsverhalen schrijven, een vak waar ik nog niet volleerd in ben. Een van de redenen waarom ik het zo boeiend en leerzaam vind, is dat het inzicht geeft in hoe de media werken. Hoe ze elkaar naäpen (soms allemaal hetzelfde persbericht overschrijven) en hoe ze soms collectief een belangrijk bericht negeren. Kort geleden was daar een mooi voorbeeld van. In alle media werd heftig gediscussieerd over de Marokkanengemeenten, die geen prestatieafspraken willen maken over het terugdringen van criminaliteit, schooluitval en werkloosheid bij Marokkaanse jongeren, terwijl die gemeenten daar wel flink wat miljoenen voor krijgen van het rijk. Diezelfde dag verscheen een onderzoeksrapport  waaruit bleek dat de Antillianengemeenten de afgelopen vier jaar nauwelijks waren opgeschoten met het oplossen van hun ‘Antillianenprobleem’. Een probleem waar relatief gezien (per Antilliaanse Nederlander) meer geld naar toe gaat. Hierover bleef het geheel stil in de kranten en op radio en tv. Totdat vorige week Binnenlands Bestuur er – via mij – een stuk aan wijdde (het is hier te lezen). Pas daarna werd het (mondjesmaat) opgepakt door andere media.