rondom-10

Vandaag eindelijk tijd gehad om de uitzending van Rondom Tien te bekijken over “zinvol leven”. Naar aanleiding van mijn interview met de moeder van A. in NRC Handelsblad spraken ouders van ernstig meervoudig gehandicapte kinderen, artsen en een ethica over wat nog een menswaardig bestaan is, en wat niet. Carolyn, de moeder van de negenjarige Livia, maakte indruk op mij door haar eerlijke en nuchtere manier van spreken (ze deed me sterk denken aan de moeder van A.). Op het verzoek van Cees Grimbergen om haar dochter te beschrijven, zei ze: “Ze is lang en dun. Ze kan niks, ze weet niks. Ze is eigenlijk niks.”

Carolyn vindt, net als Claudia – moeder van Wouter – dat haar kind ondraaglijk lijdt. Ze hoopt dat Livia op een dag een aandoening krijgt die ze niet overleeft. Met het personeel van de instelling waar Livia verblijft heeft ze afgesproken dat er bij ziekte niet automatisch behandeld wordt. Het meisje heeft al drie longontstekingen overleefd. “Daar word je heel sterk van,” zei Carolyn, met een wrang soort humor. Op het forum van de NCRV zijn intussen 788 reacties gekomen naar aanleiding van de uitzending, en niet allemaal even begripvol. Sommige posts  suggereren dat deze moeders teleurgesteld zijn in het cognitieve vermogen van hun kind, of dat een gehandicapt kind hun carriere in de weg staat. Dan zijn de NRC-lezers gelukkig ruimdenkender.